Door de pure klanken van Nadita’s stem in combinatie met haar instrumenten ontstaat er tijdens de palliatieve en terminale levensfase een andere sfeer, waarin alle emoties erkent en herkent worden.

Het kan soms lastig zijn om je gevoelens in woorden te omschrijven daarom is het zo fijn dat er muziek is.
Klanken zijn de taal van het hart en van de ziel, ook en juist in deze levensfase.

Nadita deelt hieronder een van de bijzondere klankbelevingen in de laatste levensfase

“Vanmorgen in alle vroegte ging mijn telefoon.
Het was een vrouw met wie ik al eerder contact had gehad over haar zusje die in de laatste levensfase is.
Een bijzondere vrouw met een licht verstandelijke beperking.
“ Nadita, ik denk dat de tijd is aangekomen dat mijn zusje naar de Hemel gaat, kan je meteen in je auto stappen” klonk het vragend.

(Op zo’n moment laat ik alles waarmee ik bezig was en wat op de planning staat vallen, een klankbeleving aanvraag voor iemand in de laatste levensfase is immers iets wat je één keer kan bieden aan degene waarvan de Aardse Jas uitgaat en voor de direct betrokkenen.)

Bij aankomst word ik zeer warm ontvangen en krijg ik meteen een dikke knuffel van de ouders en de lieve zus, die ik vanmorgen had gesproken.

De jonge vrouw is in haar eigen vertrouwde omgeving want daar voelt ze zich het meest thuis, dit is mede mogelijk omdat haar vader is arts is.

Er worden wat kaarsen en wat wierook aangestoken.
De lievelingsknuffel, een hele grote bruine beer die een oogje mist, ligt bij de vrouw in bed.

Bij binnenkomst zie ik dat ze meteen dat zij niet meer bij kennis is, ze is in de Overgangsfase, volledig uitgemergeld door een vreselijke ziekte.

Terwijl ik haar van top tot teen intens in me opneem, pak ik intuïtief een instrument en begin zachtjes het instrument te bespelen en klank te maken met mijn stem.
De klanken maken tranen los bij de familie en een paar familieleden hoor zie ik boos worden op zichzelf.

Terwijl ik door blijf spelen op het instrument zeg ik op zachte toon dat ze alle opgekropte tranen juist mogen laten stromen.

Ze hebben zich zo lang “ goed willen houden” om er optimaal voor deze vrouw te kunnen en te willen zijn.
Hierdoor hebben zij zichzelf als het ware op zij gezet, in al hun verdriet, onmacht, woede en oververmoeidheid.
Alles mag er zijn..ook bij deze lieve mensen.

Deze woorden zorgen voor eerst nog meer tranen, maar daarna ontstaat er een serene rust.
Tijdens dit alles hou ik de desbetreffende vrouw en haar familieleden nauwlettend in de gaten terwijl ik een instrument bespeel en zing.

Op een gegeven moment kijkt de zus, die ik vanmorgen gesproken had me vragend aan, ik weet en voel wat ze wil..
Zij zingt namelijk ook in een koor.
Ik begin een mantra te zingen waarvan ik weet dat ze deze heel mooi vindt, eerst zijn er dikke tranen maar op een gegeven moment begint ze mee te zingen.
Zo mooi..
Zo puur..
Zo intens..
Zo recht uit haar hart
Haar ouders kijken eerst stomverbaasd..
Tot ze op een gegeven moment ook mee beginnen te zingen, door hun tranen heen
Onze stemmen mengen zich op een hele natuurlijke wijze.

Deze dappere dame is uitgezongen door haar ouders en zus.

Het intense en hartverscheurende verdriet om het Aardse verlies van een mens of van een dier, of een andere vorm van ingrijpende veranderingen, denk hierbij ook aan levend verlies door bijvoorbeeld ziekte, heeft op alle fronten heel veel impact.
Nadita helpt je graag om in alle veiligheid en geborgenheid de rauwe rouw te (h)erkennen in klank.
Dat doet zij in it klankenhûs waar het klankenbed en andere instrumenten staan, ook helpt Nadita je met het klank geven met je stem aan dit allesomvattende verdriet.

Nadita zingt en speelt ook op uitvaarten.

Design door Webfriesland - Alle rechten voorbehouden